ΑΡΧΙΚΗ   |    MOUNTAIN ACTION    |    ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
 
 

ΟΡΕΙΝΟ ΤΡΕΞΙΜΟ

31.03.2012

Τι είναι το Ορεινό Τρέξιμο

Το Ορεινό Τρέξιμο είναι άθλημα παγκοσμίως διαδεδομένο και κλάδος του κλασικού αθλητισμού. Στο παρελθόν ο ορισμός του κλασικού αθλητισμού περιελάμβανε το Στίβο, τον Ανώμαλο Δρόμο, τους Αγώνες Δρόμου και Βάδην.

Το 2002, μετά την επιτυχημένη διοργάνωση με τίτλο «Το Παγκόσμιο Κύπελλο» που είχε δημιουργήσει από το 1985 η Παγκόσμια Ένωση Ορεινού Τρεξίματος (WMRA) και η οποία προσελκύει αθλητές από περισσότερες από 30 χώρες, η ολομέλεια της IAAF πρόσθεσε το Ορεινό Τρέξιμο στον ορισμό του Κλασικού Αθλητισμού (κανόνας 1 της IAAF).

Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Κλασικού Αθλητισμού IAAF αναγνωρίζει την WMRA ως ελεγκτικό οργανισμό για τους διεθνείς αγώνες ορεινού τρεξίματος.


Ορεινό Τρέξιμο: Αθλητισμός, Ορειβασία ή Άθλημα Εύρεσης Προσανατολισμού (orienteering);

Για να διαφοροποιήσουμε το ορεινό τρέξιμο από την ορειβασία ή από το άθλημα εύρεσης προσανατολισμού, χρειάζεται να εξετάσουμε τη φιλοσοφία του κάθε αθλήματος.

Η φιλοσοφία της ορειβασίας βασίζεται στη επαφή με τη φύση και στις προκλήσεις που αυτή επιφυλάσσει. Ο παράγοντας χρόνος δεν είναι σημαντικός παρά μόνο όσον αφορά τον προγραμματισμό που έχουμε κάνει και την ασφάλειά μας. Οι αναρριχητές αναζητούν πώς να ανεβάσουν απότομα την αδρεναλίνη τους, σκαρφαλώνοντας σε προσόψεις βράχων, ψάχνοντας νέες διαδρομές και ξεπερνώντας τον κίνδυνο που είναι εγγενές στοιχείο του αθλήματός τους. Τεχνικός εξοπλισμός σε μεγάλη ποσότητα (σχοινιά, καρφιά, κλπ.) είναι απαραίτητος.

Η φιλοσοφία του αθλήματος εύρεσης προσανατολισμού (orienteering)1 είναι να βρει κανείς την πιο σύντομη διαδρομή μεταξύ δύο σημείων. Η ταχύτητα είναι σημαντική αλλά δεν αρκεί αν δεν συνοδεύεται από ικανότητες όπως η ανάγνωση χάρτη, η χρήση πυξίδας και η εύρεση μονοπατιών. Σε ορισμένους αγώνες, αυτό το άθλημα ξεφεύγει από το δάσος, που είναι το κατ’ εξοχήν φυσικό του περιβάλλον, και επεκτείνεται στα βουνά, εντούτοις η φιλοσοφία του παραμένει διαφορετική από αυτήν του ορεινού τρεξίματος.

Η φιλοσοφία του αθλητισμού και στην προκειμένη περίπτωση του ορεινού τρεξίματος, βασίζεται στον παράγοντα χρόνοŸ δηλαδή πώς να φτάσει κανείς στον τερματισμό ακολουθώντας τον προκαθορισμένο δρόμο, όσον το δυνατόν πιο σύντομα. Αυτός είναι ο στόχος όλων όσων συμμετέχουν στο αγωνιστικό ορεινό τρέξιμο. Οι διαδρομές χαράσσονται ώστε να αποκλειστούν οι κίνδυνοι. Κανένας εξοπλισμός δεν χρειάζεται, ούτε σχοινιά, ούτε πυξίδα. Πρόκληση για τους αθλητές είναι να συναγωνιστούν τους άλλους δρομείς ως προς την ταχύτητα. Πρόκειται για αναμέτρηση ανθρώπου (άντρα ή γυναίκας) με άνθρωπο (άντρα ή γυναίκα).


Ορεινό Τρέξιμο – Ιστορία
Από πού και πώς ξεκίνησε το άθλημα;


Η ανάγκη του ανθρώπου να τρέχει γρήγορα είτε σε μικρές είτε σε μεγάλες διαδρομές, είναι τόσο παλιά όσο και η ανθρωπότητα. Η ικανότητά του να κινείται γρήγορα τον βοήθησε να επιβιώσει, να πιάνει ζώα για να τρέφεται, να ξεφεύγει από κινδύνους και φυσικές καταστροφές, να κερδίζει στον πόλεμο ή, όπως στην περίπτωση του πρώτου μαραθώνιου δρόμου, να μεταφέρει μηνύματα.

Και πού ζούσαν αυτός ο κυνηγός, ο πολεμιστής, ο αγγελιοφόρος; Πιθανόν κάπου στο ύπαιθρο. Δεν υπήρχαν ούτε δρόμοι, ούτε σήραγγες για να αποφεύγει τα βουνά, ούτε γέφυρες για να διασχίζει τα ποτάμια. Έτσι έπρεπε να διατρέξει λόφους, βουνά, δάση, ποτάμια, όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Δεν έτρεχε για μετάλλια ή χρήματα, για κύπελλα ή για τη δόξα, έτρεχε για να επιβιώσει.

Στις μέρες μας δεν υπάρχει πλέον τέτοια ανάγκη, όμως ακόμη τρέφουμε μέσα μας την επιθυμία να τρέχουμε στη φύση και πάνω στα βουνά• έτσι έχουμε δημιουργήσει αγώνες τρεξίματος βουνού όπου μετάλλια, κύπελλα και χρηματικά έπαθλα αντικαθιστούν την πρωταρχική ανάγκη για επιβίωση.


Διαδρομές Ορεινού Τρεξίματος

Ορεινοί αγώνες γίνονται σε απειράριθμη ποικιλία αποστάσεων, κλίσεων – ανάβασης/ κατάβασης και μορφολογίας εδάφους, κι αυτό είναι που κάνει το άθλημα τόσο συναρπαστικό. Υπάρχουν διαδρομές για κάθε ηλικιακή ομάδα και επίπεδο ικανοτήτων, αρκεί να τις αναζητήσει κανείς.

Οι αγώνες ορεινού τρεξίματος καλύπτουν όλο το φάσμα των αποστάσεων και βαθμού δυσκολίας, από σύντομα 15λεπτα σπριντ έως πολύωρα μακρινά και επίπονα ταξίδια σε ορεινά μονοπάτια. Πολλοί αγώνες σε αλπικές περιοχές γίνονται σε χιονοδρομικά κέντρα όπου προσφέρονται ανέσεις και ευκολίες για μεγάλο υψόμετρο καθώς και αναβατήρες (lift) για την κατάβαση. Εδώ οι αγώνες ξεκινούν στο κέντρο του χιονοδρομικού και τερματίζουν σε μεγάλο υψόμετρο –ονομάζονται αγώνες αποκλειστικής ανάβασης.

Σε πολλές άλλες περιοχές, το ενδιαφέρον της διοργάνωσης επικεντρώνεται στο ορεινό χωριό ή κωμόπολη όπου είναι η αφετηρία και ο τερματισμός του αγώνα, συνήθως δεν υπάρχουν παροχές σε μεγάλο υψόμετρο – αυτοί είναι γνωστοί ως αγώνες ανάβασης και κατάβασης. Αυτοί οι αγώνες συχνά αποτελούνται από περισσότερους του ενός γύρους και ταιριάζουν ιδιαίτερα σε περιοχές με χαμηλά βουνά ή πιο σωστά λόφους. Υπάρχουν επίσης αγώνες που περιέχουν μεγάλες κατωφέρειες, εντούτοις ο τερματισμός τους γίνεται σε μεγάλο υψόμετρο – πρόκειται για συνδυασμό των δύο παραπάνω αγώνων.

Όλοι οι αγώνες ορεινού τρεξίματος γίνονται σε έδαφος με ποικίλη μορφολογία, συνήθως χρησιμοποιούνται τα καθιερωμένα μονοπάτια πεζοπορίας. Η διαδρομή είναι σηματοδοτημένη ώστε όλοι οι αγωνιζόμενοι να ακολουθούν τον ίδιο δρόμο. Ορισμένες χώρες (π.χ. η Μεγάλη Βρετανία) επιτρέπουν στους δρομείς να επιλέγουν τη διαδρομή τους μεταξύ συγκεκριμένων σημείων ελέγχου, οπότε σε αυτούς τους αγώνες απαιτείται στοιχειώδης ικανότητα προσανατολισμού.

Οι αγώνες πρωταθλήματος διέπονται από αυστηρά προκαθορισμένες παραμέτρους που πρέπει να τηρούνται. Ο κανόνας 250.10 της IAAF προσδιορίζει τις αποστάσεις και τα υψόμετρα, για άντρες, γυναίκες και νέους, για αγώνες αποκλειστικής ανάβασης ή ανάβασης/κατάβασης. Αποτελεί χρήσιμη πηγή πληροφοριών όταν προετοιμάζει κανείς επιλεγμένους αγώνες για μια πρωταθλητική διοργάνωση.